İşləyən analar üçün uşağın gün ərzində kimə həvalə edilməsi ən çox düşündürən məsələlərdən biridir.
Bağça və dayə imkanının olmadığı və ya ailə büdcəsinə uyğun gəlmədiyi hallarda bu məsuliyyəti çox vaxt nənə və babalar üzərinə götürür.
AZXEBER.COM xəbər verir ki, mütəxəssislərin sözlərinə görə, uşağın nənə və babasının yanında böyüməsi öz-özlüyündə mənfi hal hesab edilmir. Əksinə, uşağın həyatında güvəndiyi və ona qayğı göstərən bir neçə böyüyün olması onun emosional inkişafına müsbət təsir göstərə bilər.
Əsas məsələ uşağın özünü təhlükəsiz və dəyərli hiss etməsidir. Əgər nənə və baba uşağın ehtiyaclarına diqqətlə yanaşır, onunla sağlam ünsiyyət qurur və valideynlərin müəyyən etdiyi tərbiyə prinsiplərinə əməl edirsə, bu münasibət uşağın inkişafı üçün faydalı ola bilər.
Lakin bəzi hallarda uşağın valideyndən uzun müddət ayrı qalması və ananın onun həyatında kifayət qədər iştirak edə bilməməsi emosional çətinliklər yarada bilər. Xüsusilə erkən yaşlarda uşaq üçün valideynlə qurulan davamlı və təhlükəsiz münasibət mühüm əhəmiyyət daşıyır.
Belə vəziyyətlərdə uşaq anasından ayrıldıqda narahatlıq keçirə, anaya qarşı həddindən artıq bağlılıq göstərə və ya əksinə, emosional uzaqlaşma yaşaya bilər. Bununla belə, bu reaksiyaların hər uşağa eyni şəkildə təsir etdiyini söyləmək düzgün deyil. Uşağın yaşı, xarakteri, ailə mühiti və valideynlə keçirdiyi vaxt burada mühüm rol oynayır.
Digər tərəfdən, nənə və babanın uşağın tərbiyəsində əsas rolu üzərinə götürməsi ailə daxilində müəyyən problemlərə də səbəb ola bilər.
Valideynin qoyduğu qaydalarla nənə-babanın yanaşması bir-birindən ciddi şəkildə fərqləndikdə uşaq hansı davranışın düzgün olduğunu anlamaqda çətinlik çəkə bilər.
Məsələn, valideyn uşağın müəyyən davranışına məhdudiyyət qoyduğu halda, nənə və baba bunu aradan qaldırırsa, uşaq zamanla fərqli böyüklər qarşısında fərqli davranış qaydalarının olduğunu öyrənə bilər. Bu isə ailədaxili konfliktlərlə yanaşı, tərbiyə prosesini də çətinləşdirə bilər.
Mütəxəssislər hesab edirlər ki, burada əsas məsələ uşağın gün ərzində neçə saat anası ilə birlikdə olması deyil, həmin vaxtın necə keçirilməsidir. İşləyən ana övladı ilə daha az vaxt keçirə bilər, lakin həmin müddətdə onunla keyfiyyətli ünsiyyət qurması, uşağın hisslərini dinləməsi və gündəlik həyatında iştirak etməsi valideyn-övlad münasibətinin qorunmasına kömək edə bilər.
Fəridə Əsədzadə
