Qanlı "20 Yanvar” hadisələrinin kökündə şübhə yox ki, ən əvvəl Dağlıq Qarabağın Azərbaycandan qoparılmasına yönəlik hərəkətlərə ümumxalq etirazı dururdu.
Bu xüsusda ötən ilin noyabrında imzalanmış Bakı Sülh Platformasına qoşulanlardan biri, uzun illərdir Sank-Peterburqda yaşayan iş adamı, vaxtilə Bakıda yaşamış və "20 Yanvar” olaylarını öz gözü ilə görmüş Erik Xaçaturovun fikirləri diqqət çəkir. Onun söylədikləri "miatsum” mərəzindən qurtulmayan soydaşlarına ibrət dərsi də sayıla bilər.
Musavat.com Xaçaturovun "20 Yanvar” hadisələri ilə bağlı CBC kanalına dediklərini təqdim edir: "O vaxt cənnətdə yaşayırdım. Mən Bakı Biskvit fabriki nəzdindəki peşə məktəbində qənnadı sənətini öyrənirdim. Və öz həmyaşıdlarım arasında birinci yerləri tutduğum üçün tez-tez Moskva və Sankt-Peteburqa pulsuz putyovkalarla mükafatlandırılırdım. Ən mühümü o idi ki, Bakının bütün sakinləri milliyyətindən asılı olmayaraq, vahid Bakı toplumunu təşkil edirdi. Bakı haqda çox xatirə var. Onlar yalnız xoş xatirələrdir. Biz o zamanlar fərq qoymurduq ki, kim azərbaycanlıdır, kim erməni... Mənim qonşularım azərbaycanlılar idi. Ruslar, ləzgilər də yaşayırdı.
Separatçılar Dağlıq Qarabağ uğrunda müharibəni qızışdıranda Ermənistana getməli oldum. Ancaq burda məni yad kimi qəbul etdilər. Bu, dəhşətli illər idi. Şəxsən mənim özümü qəbul etmirdilər. Heç bir qaçqın statusum yox idi. Sığınacaq vermirdilər. Görəndə ki, Azərbaycandan ermənilər gəlib, mənzil haqqını məqsədli şəkildə qaldırıdılar. Ermənistanın sadə əhalisi bizi ikinci sort hesab edirdi, ermənicədən tərcümə eləsək, "azərbaycanlıların qalığı” adlandırırdılar. Rusiyada məskunlaşandan sonra bir daha Ermənistana getmədim.
Hazırda Qarabağda mənim tanışlarım var. Onlarla İnternet vasitəsilə əlaqə saxlayıram. Bu, dəhşətdir. Adamlar orada necə yaşayır, bilmirəm. Onların elementar su təchizatı yoxdur. Su tapmaq üçün 1.5 kilometr yol getməli olurlar. Bu, daş əsrini xatırladır. Mən əminəm ki, əgər indi Qarabağ Azərbaycandan idarə edilsəydi, onlar indi hər cür şərait yaratmışdılar. Ermənistandan isə indi hamı qaçır. Orada ümumiyyətlə, heç nə qalmayıb. Kaş ki, hər şey heç olmayatdı, SSRİ dövründəki kimi qalaydı”.
Sonda Xaçaturov qeyd edib ki, nə vaxtsa Bakıya qayıda biləcək və uşaqlarını da ora gətirəcək.
