Fironun doğuşu...
Firondan başlayaq. Musaya lağ edən, onun Allahını tanımayan, amma sonda qorxu hissini iliyinə kimi hiss edən Firondan.
Heç düşünmüsünüz, Firon özünü niyə bir yerdən sonra Allah elan edir? Axı, insan özünü necə birdən-birə Allah elan edə bilər?
Çünki Firon başdan ayağa narsisizmin ağuşunda idi. Düşüncələrində insanlığın yüksək, "ən” zirvəsində dayandığına inanırdı. Niyə də inanmasın? Sənin, mənim kimi ətdən, sümükdən olan bu adam bir əlini qaldıranda yaşadır, o əlini endirəndə kiminsə başını qarpız kimi əzdirirdi. Bir yerdən sonra firon yorulur, bezir, həvəsdən düşür, dayanır və barmağını dişləyib yekun qənaətə gəlir: "Allah varsa, o elə mənəm”.
Fironun nəzəriyyəsi onun bütün obsesiyalarını doğrulamaq üstündə qurulub. Bir narsistin edə biləcəyi təməl qazanclardan biri də elə budur. Səhvsiz olduğunu diktə etmək və təpədən dırnağa öz fəlsəfəsini hər kəsə həqiqət kimi sunmaq.
Musanın əsası…
Amma bütün fironların mütləq bir Musası tapılır. Onun hər səhər durub qibtə ilə baxdığı güzgüsünü darmadağın edən, xəyalını görəndə dili ağzında böyüyən bir Musa hardansa çıxır.
Çıxmasa belə bu elə də problem yaratmır. Obsesiyaları özləri ilə böyüyən narsistlər bir yerdən sonra "dur” əmri ilə qarşılaşırlar. İşə Allahın insan fizionomiyasındakı müdhiş mexanizmi düşür. 35 yaşına gəlib çatan narsist həyatın reallıqlarını dərk edir, dünyanın mərkəzində olmadığını anlayır və digər insanlardan fərqli olmadığını görür.
Yəni, Fironun narsistliyini Musa yerləbir edirsə, digərlərininkini mütləq və mütləq Allah edir.
Amma bəzən də daha fərqli olur. Fironluq bitir, dünya onları yalnız ehramlarda xatırlayır, bircə insan oğlu dərs almır ki, almır.
Ucuz gəminin bahalı mənzərəsi…
Müasir dövrün insanı özünəvurğunluğunu - güzgüsünü daha fərqli yollarla təmin edir. Bu "güzgü” mediadan başqası deyil.
Media insanlara quzunu qurd, qurdu da quzu göstərən Fironun o məşhur güzgüsüdür. Elə indilərdə hamımızın baxdığı Mübariz Mənsimovun güzgüsünün eynisi.
Mənsimov pulla satın aldığı "güzgüləri” ilə günəşin zəhlətökən şüasını dövlətin gözlərinə tutur, onu qamaşdırır, başını gicəlləndirməyə çalışır.
Söyüş müxalifətinin kameralarını aldıran, studiyalarını qurduran, səs yazan cihazlarını hədiyyə edən Mənsimov dövlətin gözlərini hər yerdən – içəridən, bir az Quzeydən, bir az da Qərbdən günəş şüaları sınağa çəkir, bu işi görərkən də şəhid ailələrini özünə alibi edir.
Fətullah Güləni otağında "danlayan", Türkiyə kimi 80 milyonluq hegemon bir ölkənin rəhbərinə doğru-dürüst müraciət belə edə bilməyən birisi yerli medianı ələ almaq üçün işə qoyulur.
İndi məşhur gəmiçinin özünəvurğunluğunu xalqa göstərmək üçün Azərbaycanda fəaliyyət göstərən bəzi saytlarla qeyri-şəffaf əməkdaşlığa sövq etməsi ilə bağlı dəlillər palaz-palaz ortalıqdadır.
Çatlaq-çatlaq güzgülərlə dövlətin gözünə günəş işığını tutan, şəhidlərin adından istifadə edib özünə müsbət rəy yığan Mənsimov dim-dik dayanır. Qalır Musanın əsa ilə gəlişi.
Nağılın bədbin sonu…
Bu dövr möcüzələr dövrü deyil, xanımlar və cənablar. Heç Mənsimovun yalanlarla dolu güzgüləri də etibarlı sayılmaz. Başqa pəncərədən günəşin doğuşu daha maraqlı olsa orada mütləq olacaqlar. Sadəcə indi gəmidən baxanda mənzərə daha bahalıdır.
Bir də ki, nə narahatçılıq? Dövlətimiz sağ olsun. Əmin olun, Musanın nəinki əsası, bircə ayaq səsləri belə onları ortalıqdan silməyə yetər.
Altay Qorxmaz
