Son dövrlər Rusiyada baş verən hadisələr bu ölkədə şovinizm, diskriminasiya və milli ayrı-seçkiliyin ən üst səviyyəsində təşviq olunduğunu açıq şəkildə göstərir. Xüsusilə Yekaterinburqda yaşanan hadisələr sübut edir ki, proses təsadüfi deyil – bu, məqsədli şəkildə yönəldilən siyasətin nəticəsidir.
Müharibədə canlı qüvvə problemi yaşayan Kreml rəhbərliyi miqrantları döyüşə cəlb etmək üçün müxtəlif qeyri-insani vasitələrə əl atır. Narkotiklərlə, uydurma cinayətlərlə, ailə üzvlərinin taleyi ilə təhdid olunan miqrantlar məcburən razılıq verir. Müharibəyə göndərilənlər aldadılır, vəd olunan kompensasiyalar verilmir, geri döndükdən sonra isə yenidən təzyiqlərə məruz qalaraq cəbhəyə göndərilirlər.
Bu siyasətin hədəfi yalnız miqrantlar deyil. Eyni zamanda, milli mənsubiyyətinə görə Rusiya vətəndaşı olan qeyri-ruslar da təqib və ayrı-seçkiliklərdən yan keçə bilmir. Bu hallar artıq lokal xarakter daşımır – ölkənin müxtəlif bölgələrində oxşar hadisələr yaşanır. Bəzi yüksək vəzifəli şəxslər isə bu siyasəti icra etməklə özlərini qəhrəman kimi göstərməyə çalışırlar.
Bu reallığı Rusiya İstintaq Komitəsinin rəhbəri Aleksandr Bastrıkinin verdiyi açıqlamalar və statistik rəqəmlər də təsdiqləyir – onun etirafları arxasında acı həqiqətlər dayanır.
Digər tərəfdən, Azərbaycan ictimaiyyəti hələ də mülki təyyarəsinin vurulması ilə bağlı Rusiyanın səssizliyini qəbul edə bilmir. Bu məsələ beynəlxalq tribunalara daşınacaq, ədalətin bərpası, təqsirkarların cəzalandırılması və kompensasiyaların ödənilməsi üçün bütün hüquqi addımlar atılacaq.
Son zamanlar Azərbaycan-Rusiya münasibətlərində yaşanan digər neqativ nümunələr də diqqətçəkicidir. Məsələn, Həştərxanda keçirilən tədbirə dəvət almış Azərbaycan deputatının Rusiya ərazisinə buraxılmaması, bu ölkənin Bakıya qarşı mənfi münasibətini ortaya qoyur. Eyni zamanda, Azərbaycanın media resurslarına qarşı təşkil olunan kiberhücumların arxasında Rusiyanın dayandığına dair Milli Məclisin müvafiq komissiyasının rəsmi hesabatı da bunu təsdiqləyir.
Rusiyada uzun illərdir davam edən digər xalqlara qarşı dözümsüzlük və şovinist davranışlar artıq müsəlmanlara qarşı açıq təzyiqlərlə davam etdirilir. Bu isə ölkədə islamofobiyanın dövlət siyasətinə çevrildiyini göstərir.
Kremlə yaxın olan Solovyov kimi fiqurların açıq-aşkar anti-Azərbaycan çıxışları, həmçinin hadisələrin ardıcıllığı bu siyasətin mərkəzdən idarə olunduğuna dair ciddi şübhə doğurmur – bu, artıq aydın bir gerçəklikdir.
Rusiyanın milli siyasətində digər xalqlara qarşı dözümsüzlük, ayrıseçkilik və islamofobiya getdikcə dərinləşir. Qərblə münasibətlərdə bütün cəbhələrdə uğursuzluğa düçar olan, Ukrayna müharibəsindən çıxış yolu tapa bilməyən Moskva, indi də daxildə və regionda "yeni düşmən” axtarışına çıxıb.
Bu çərçivədə Ermənistandakı revanşist qüvvələrin fəallaşması – Koçaryan, Sarkisyan və Rusiya tərəfindən yönəldilən digər şəxslərin yenidən yüksək səslə danışmağa başlaması – Kremlin Cənubi Qafqazı yenidən münaqişə ocağına çevirmək planının tərkib hissəsidir.
Fərid Şahbazlı,
Siyasi şərhçi
